امیدواری ؟!

امیدواری ؟!...

پاییز فصل افسردگی ها و دلتنگی هاست . فصلی برای گرفتن دل , فصلی برای تنهایی , فصلی برای قدم زدناز زمانیکه به یاد دارم فصول سرد و دلتنگی هایم با هم رفیق و عجین بوده اند , گاهی دلتنگ خانه پدری شدن , گاهی خواندن عقاید یک دلقک و گاهی دیدن گرفتگی کسانی که دوستشان دارم بهانه ای بوده اند که از عالم و آدم دست بشویم و کناره گیری خود خواسته از دیگران در پی بگیرم. روی پاره ای از مسایل حساسیت نشان دهم و پاره ای دیگر را چنان بی خیال شوم که انگار نه انگار پیش از این موجودیت داشته اند.گویا که دنبال جرقه ای برای روشن شدن شعله دلتنگی هایم بوده ام .در این روزهای سرد گاه میخواهم همه چیز را به باد فراموشی بسپارم . همگان را رها کنم و به سفری با مقصد نامشخص و به دور از دغدغه ها و روزمرگی های همیشگی راهی شوم برای کسی که اصلا نمیشناسم سفره دلم را باز کنم , به دور از همگان فریاد بزنم و بغضو اندوه فروخفته را بیرون بریزم ...دلتنگ مادر مهربانم هستم که هر گاه از او جرعه ای چای طلب میکردم می گفت صبر کن تا چای تازه برایت دم کنم , دلتنگ پدرم هستم که دوچرخه دوران کودکی ام را هنوز پرباد نگه میدارد , دلتنگ خواهرم هستم که امیدواری ؟!...

امیدواری ؟!...

تا حالا ساعت پنج صبح سوار بی ار تی نشده بودم ، پره سرباز ، چن نفرشون نشستن کف اتوبوس بعضیاشون چرت میزنن اونایی هم که با رفیقشونن دارن صحبت میکنن ،این اقای سرباز بغل دستی هم از اینکه روز تولد رفیقش به جاش نگهبانی واستاده حرف میزنه...چن نفر از اوناهایی که لباس آبی داشتن پیاده شدن ، منطقا نیروی دریایی بودن....با دیده این بزرگوارا به ذهنم رسید خوب منم سه چهار صباح دیگه عازم خدمت مقدس سربازی میشم همین قدر اوضاعم داغون به نظر میرسه از دور ؟ موهای کوتاه ، مقدار قابل قبولی از محاسن ، لباسای نه خیلی تمیز و پوتین های واکس خورده مشکی ...مابقی نیرو دریایی های آبی پوش هم پیاده میشن، دو سه نفر با لباس قهوه ای خاکی که باز هم فکر میکنم منطقا نیروی زمینی باشن با ارامش و طمانینه خاصی نشستن که احتمالا حاکی از اینه که حالا حالا ها نباید پیاده شنمابقی مسافرین صبح گاهی چشممو نمیگیرن راستش ، یه پیرمرد که از اول مسیر خواب بوده ، یه آقایی که نیم ساعته داره به صورت مداوم خمیازه میکشه ، یه بنده خدایی هم که با وجود صندلی خالی کف اتوبوس نشسته ، بقیه مسافرا خیلی عادین دیگه...ایستگاه آیت شد و اون چند تا سرباز امیدواری ؟!...

غمگین تر از همیشه به انتظار نشستمپنجره ی امیدمو هنوز به روم نبستمپرستو های عاشق به خونشون رسیدناما چرا عزیز دل هر گز تو رو ندیدن متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد. توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشد با این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. param name="AutoStart" value="False"> امیدواری ؟!...

امیدواری ؟!...

امیدواری ؟!...

امیدواری ؟!...

امیدواری ؟!...